Vroege behandeling: wanneer behandelen vóór de tandwisseling zinvol is
De uitzondering, niet de regel – met duidelijke redenen.
Onder vroege behandeling verstaat men een orthodontische maatregel vóór het achtste levensjaar, dus in het melkgebit of het vroege wisselgebit. Zij is de uitzondering. De regel is de ontwikkeling te volgen en rond het negende tot elfde levensjaar te behandelen.
De redenen
Een kruisbeet, omdat de onderkaak bij het dichtbijten uitwijkt en het gewricht eenzijdig wordt belast. Een onderbeet, omdat die met de groei sterker wordt. Een sterk vergrote overbeet, omdat vooruitstekende snijtanden bij een val kunnen breken. Een open beet door zuiggewoonten, zolang de oorzaak nog is af te leren. En ruimtegebrek dat een blijvende tand verhindert door te breken.
Wat tegen een vroege behandeling pleit
Zij vervangt de latere behandeling meestal niet, maar komt erbij. Dat betekent voor het kind meer jaren met apparatuur – en medewerking is op de basisschoolleeftijd nog moeilijker te vragen dan in de puberteit. Waar geen duidelijke reden is, is afwachten de betere beslissing.
Wat zij kan betekenen
Waar zij geïndiceerd is, maakt zij het verschil: een vroeg verholpen kruisbeet voorkomt een asymmetrische ontwikkeling. Een vroeg bijgestuurde onderbeet kan de latere chirurgische ingreep voorkomen. Dat zijn geen cosmetische voordelen, maar blijvende.
Het belangrijkste in één oogopslag
- Vroege behandeling betekent: vóór het achtste levensjaar. Zij is de uitzondering, niet de regel.
- Duidelijke redenen zijn een kruisbeet, een onderbeet, sterk vooruitstekende snijtanden, een open beet door zuigen en doorbraakstoornissen.
- Zij vervangt de latere behandeling meestal niet, maar komt erbij – meer jaren met apparatuur voor het kind.
- Waar zij geïndiceerd is, voorkomt zij blijvende gevolgen: asymmetrische groei, latere operaties.
Kort beantwoord
Veelgestelde vragen
Nee. Zonder duidelijke aanleiding verlengt zij alleen de totale duur. Het nut is beperkt tot bepaalde bevindingen – dáárbij is het dan wel aanzienlijk.
Bij de erkende aanleidingen ja, los van de latere hoofdbehandeling. De indeling verloopt zoals anders ook via de orthodontische indicatiegroepen.
Meestal zes tot achttien maanden. Daarna volgt in de regel een observatiefase tot de wisseling voltooid is, en pas dan blijkt of een hoofdbehandeling nodig wordt.
Ja, als er een aanleiding is – bijvoorbeeld een kruisbeet. Zonder aanleiding is het niet zinvol. Vraag naar de onderbouwing en naar wat er gebeurt als men in plaats daarvan wacht.