Tandarts of orthodontist: wie waarvoor verantwoordelijk is
Beiden mogen beugels plaatsen. Slechts één van hen heeft drie jaar lang niets anders geleerd.
De specialist in de orthodontie heeft na de studie tandheelkunde een driejarige vervolgopleiding afgerond die uitsluitend aan de orthodontie is gewijd, en een examen voor de tandartsenkamer afgelegd. De titel is beschermd.
Wat tandartsen mogen
Ook zonder deze vervolgopleiding mogen tandartsen orthodontisch behandelen – dat is juridisch toegestaan. Sommigen hebben zich via bijscholing grondig ingewerkt en voeren toevoegingen als „aandachtsgebied orthodontie“ (Tätigkeitsschwerpunkt Kieferorthopädie). Zo'n toevoeging is geen specialistentitel; ze beschrijft waarmee de praktijk zich bezighoudt, niet wat met een examen is aangetoond.
De taakverdeling in het dagelijks werk
De orthodontische diagnose, het behandelplan en de apparatuur horen bij de orthodontist. Cariës, tandvlees en de halfjaarlijkse controle blijven bij de eigen tandarts – juist tijdens een beugelbehandeling is dat geen formaliteit, maar de bescherming tegen witte vlekken en cariës onder de bracket.
Waarop u kunt letten
Vraag naar de vervolgopleiding – dat is geen onbeleefdheid, maar een zakelijke vraag. Laat u het behandelplan uitleggen, niet alleen voorleggen. En als er meerdere wegen mogelijk zijn, laat u dan vertellen waarom juist deze wordt voorgesteld. Bij grotere behandelingen is een tweede mening gebruikelijk en wordt die door serieus werkende praktijken niet als wantrouwen opgevat.
Het belangrijkste in één oogopslag
- Specialist in de orthodontie wordt men met drie jaar vervolgopleiding en een examen. De titel is beschermd.
- Ook tandartsen mogen orthodontisch behandelen. Een „aandachtsgebied orthodontie“ is geen specialistentitel.
- Diagnose, plan en apparatuur bij de orthodontist – cariës en tandvlees bij de eigen tandarts.
- Naar de vervolgopleiding vragen is zakelijk, niet onbeleefd. Een tweede mening is bij grotere behandelingen gebruikelijk.
Kort beantwoord
Veelgestelde vragen
Aan de aanduiding zelf: „Fachzahnärztin für Kieferorthopädie” of „Fachzahnarzt für Kieferorthopädie”. Toevoegingen als „Spezialist” of „Tätigkeitsschwerpunkt” zijn iets anders. Vraag het bij twijfel rechtstreeks.
Ja. De orthodontist beoordeelt de tandstand, niet de tanden. Tijdens een beugelbehandeling zijn de gewone controles bij de eigen tandarts belangrijker dan anders, omdat het reinigen moeilijker is.
Nee. U kunt rechtstreeks naar een orthodontische praktijk. In de praktijk verwijst de eigen tandarts vaak omdat hem iets is opgevallen – nodig is het niet.
Dat laat zich niet in het algemeen zeggen. Bij eenvoudige bevindingen kan zij goed verlopen. Bij uitgesproken afwijkingen, bij kinderen in de groei en bij gecombineerde behandelingen pleit de opleiding voor de specialist.